Γράφει: Νίκος Παπαδογιάννης 21/02/2012 - 19:57 Έχει διαβαστεί 2706 φορές.

Επιστροφή στο πεδίο βολής

Ρώτησα 2-3 φίλους αν είδαν Κύπελλο το Σαββατοκύριακο. Ένας με διαολόστειλε, αλλά οι άλλοι απάντησαν «ναι».

Να, λοιπόν, που συγκίνησαν κάποιους οι... γιγαντομαχίες του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού με την Καβάλα.
Όμως, όχι. Είχα καταλάβει λάθος. Οι αγώνες τους οποίους παρακολούθησαν οι φίλοι μου δεν έπαιξαν στη ΝΕΤ, αλλά στην πτωχή πλην τίμια ΕΤ3: Τσέλσι - Μπέρμιγχαμ, Σάντερλαντ - Άρσεναλ και Στίβενατζ - Τότεναμ. Κύπελλο Αγγλίας. Οφείλω να ομολογήσω ότι και εγώ αυτούς είδα.
 Διότι, απλούστατα, έκρυβαν μέσα στο DNA τους το στοιχείο της έκπληξης. Σε κανένα δεν κέρδισε ο μεγάλος. Γιατί λοιπόν να προτιμήσω τις νερόβραστες «προπονήσεις» που έκαναν τα μεγαθήρια του μπάσκετ, ασελγώντας πάνω στο κορμί ομάδων ανήμπορων να αντιδράσουν;
Δεν είναι επαρκές άλλοθι η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στους μεγάλους και στις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις της Α1. Εάν ήθελε η Ομοσπονδία να προσθέσει αλατοπίπερο στο ταλαίπωρο το Κύπελλο, θα είχε βρει τρόπους!
Θα διέτασσε, για παράδειγμα, να έχουν πλεονέκτημα έδρας σε όλους ανεξαιρέτως τους αγώνες οι ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας. Θα φρόντιζε -πάλι με σύστημα seeding- ώστε να παίξουν μεταξύ τους στα ημιτελικά το «1» με το «2» της αρχικής ιεράρχησης και μάλιστα σε διπλούς αγώνες (χωρίς μετακινήσεις οπαδών φυσικά), για μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Θα άφηνε στον «μικρό» του τελικού το δικαίωμα επιλογής του γηπέδου διεξαγωγής και θα του έδινε όλα τα εισιτήρια ή έστω το 80 τοις εκατό.
Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι το νόημα του Κυπέλλου είναι να δίνεται μία ευκαιρία -και ώθηση- στους ταπεινούς. Έτσι όπως διεξάγεται στην Ελλάδα, έχει εξελιχθεί σε πεδίο βολής των χουλιγκάνων.
Ποιος από τους Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό χρειάζεται ένα παραπανίσιο τρόπαιο, δεύτερης διαλογής μάλιστα, στην πλουσιότατη συλλογή του; Ποιος φίλος του μπάσκετ χρειάζεται άλλον έναν τελικό με 800 θεατές και άλλους τόσους αστυνομικούς; Ποιος χρειάζεται μία «γιορτή» βαπτισμένη σε ροχάλες και ύβρεις που κάνουν λιμενεργάτη να ντρέπεται;
Εγώ πάντως θα δω τον επαναληπτικό Μπέρμιγχαμ - Τσέλσι, αν τύχει και συμπέσει με τον τελικό της 10ης Μαρτίου. Σωστά διαβάσατε, θα προτιμήσω ποδόσφαιρο. Επειδή ακριβώς αγαπώ το μπάσκετ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ

  • Το σύνδρομο της στέρησης

    Το σύνδρομο της στέρησης

    Kατά τη διάρκεια του τελικού της Κωνσταντινούπολης, η σουίτα που φιλοξενούσε τον επίσημο Παναθηναϊκό στα ορεινά του «Σινάν Ερντέμ» ήταν μία μικρή Μόσχα.

  • Ο ευτυχέστερος των ουδετέρων

    Ο ευτυχέστερος των ουδετέρων

    Είδα πάμπολλους ουδέτερους να πανηγυρίζουν το κατόρθωμα του Ολυμπιακού, το βράδυ της Κυριακής στην Κωνσταντινούπολη.

  • Aυτοί που ένωσαν την Ελλάδα

    Aυτοί που ένωσαν την Ελλάδα

    «Μερικές φορές, μπορείς να το μυρίσεις στην ατμόσφαιρα», έλεγα στο φιλαράκι μου τον Νικολά Λαρόκ από το γαλλόφωνο Eurosport.

  • Ω ναι, εάλω  η Πόλις!

    Ω ναι, εάλω η Πόλις!

    O τελικός του 2012 θα γραφτεί στην ίδια σελίδα όπου η ιστορία αρχειοθέτησε τους αντίστοιχους του 1995 και του 2010: ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης.

  • «Moυ θυμίζει τη Ζαλγκίρις»

    «Moυ θυμίζει τη Ζαλγκίρις»

    Ο Nτούσαν Ιβκοβιτς διεκδικεί το ευρωπαϊκό τρόπαιο μία 15ετία μετά τον θρίαμβο της Ρώμης...

  • Αλμα μεχρι τ' αστερια

    Αλμα μεχρι τ' αστερια

    Μόλις οριστικοποιήθηκε το κουαρτέτο των ομάδων του φετινού φάιναλ φορ, δημοσίευσα σε αυτή τη στήλη ένα τολμηρό προγνωστικό: πάμε για ελληνικό τελικό μέσα στην Κωνσταντινούπολη.