Γράφει: Μιχάλης Λεάνης 21/02/2012 - 19:32 Έχει διαβαστεί 3080 φορές.

Γιατί δεν διαβάζει ο κόσμος αθλητικές εφημερίδες;

Γιατί τώρα με την κρίση ο κόσμος σκέφτεται πολύ να ξοδέψει ακόμα και το ένα και κάτι ευρουδάκι.

next previous

Μπορεί αλλά η αιμορραγία στην κυκλοφορία των αθλητικών εντύπων είχε ξεκινήσει πολύ πριν η ύφεση στη σκληρή της εκδοχή χτυπήσει την πόρτα των ελληνικών νοικοκυριών.
Έτσι κι αλλιώς ένα μεγάλο κομμάτι του φίλαθλου κόσμου  πριν ακόμα  γυρίσει την πλάτη του στις εφημερίδες είχε απαρνηθεί την αγαπημένη του συνήθεια, να πηγαίνει στο γήπεδο.
Συνέβαλαν πολλά σε αυτή την απόφαση. Το μέτριο έως κακό θέαμα, η αναξιοπιστία του ποδοσφαίρου, η αυξανόμενη με γεωμετρική πρόοδο βία στα γήπεδα, ακόμα και τα ίδια τα απαρχαιωμένα γήπεδα λειτούργησαν αρνητικά.
Η συνδρομητική εικόνα έδωσε στον φίλαθλο τη δυνατότητα να έχει πλήρη εικόνα της αγωνιστικής δράσης χωρίς να ξεβολεύεται από τον καναπέ του.
Αυτό σημαίνει ότι το ενδιαφέρον του μπορεί να περιορίστηκε, αλλά δεν χάθηκε. Συνέχισε να ενημερώνεται για το αγαπημένο του σπορ από την τηλεόραση και από τις εφημερίδες.
Ώσπου οι εφημερίδες άρχισαν να χλομιάζουν, μετά κιτρίνισαν και άρχισαν να πέφτουν σαν τα φύλλα των δένδρων.
Ο αθλητικός Τύπος στην Ελλάδα  έχει χάσει το τελευταίο διάστημα σχεδόν το μισό αναγνωστικό του κοινό! Τεράστιο πλήγμα που δεν παρατηρείται σε άλλη χώρα της Ευρώπης.
Και μη μου πείτε ότι ήταν τα σκάνδαλά για τα στημένα, γιατί οι κακές ειδήσεις αποδεδειγμένα πουλάνε περισσότερο από τις καλές. Στην Ιταλία εξάλλου που το Calciopoli μονοπώλησε το ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού και δεν ήταν το πρώτο σκάνδαλο στον χώρο του ποδοσφαίρου, δεν προξένησε ανάλογη κατακόρυφη πτώση στην κυκλοφορία των εντύπων.
Άλλο Ιταλία και άλλο Ελλάδα θα ισχυριστεί κάποιος. Σίγουρα. Η διαφορετική εξάλλου γεωγραφική εξήγηση και ανάλυση του γεγονότος  είναι ένας άλλος επίσης σημαντικός λόγος, που δεν μας επιτρέπει να υποστηρίξουμε ότι το ίντερνετ έκλεψε αναγνώστες από τις εφημερίδες και τώρα τους έχει οικειοποιηθεί.
Γιατί η χώρα μας στην απορρόφηση του διαδικτυακής ενημέρωσης είναι προτελευταία στην Ευρώπη, ενώ η Ιταλία βρίσκεται πολύ ψηλότερα. Κι όμως οι εφημερίδες τους δεν μετράνε ανάλογες  ζημιές!
Άρα αν το ίντερνετ ήταν ο μοναδικός φταίχτης, τότε και στις άλλες χώρες οι εφημερίδες των σπορ θα μετρούσαν ανάλογες απώλειες. Συνεπώς το διαδίκτυο μπορεί να συνέβαλε στην πτώση της κυκλοφορίας αλλά δεν είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος.
Τα πολλά φύλλα; Τόσες πολλές αθλητικές εφημερίδες δεν συναντάς όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά σε κανένα άλλο σημείο το πλανήτη. Οι πολλές εκδόσεις έχουν παίξει κι αυτές τον ρόλο τους. Αν και τη μεγαλύτερη ζημιά τη χρεώνονται τα λεγόμενα αντικειμενικά φύλλα και όχι τα οπαδικά.
Οι «χρωματισμένες» εφημερίδες μετράνε μικρότερες απώλειες στην κυκλοφορία τους αναλογικά με το μερίδιο που είχαν στην αγορά. Το δε μικρότερο κόστος έκδοσης τους επιτρέπει  κουτσά –στραβά και λίγο… ελληνικά  να ισοσκελίζουν τον προϋπολογισμό τους.
Οι βαρύγδουπες αναλύσεις και ο έντονος προβληματισμός συνεπώς περισσεύουν. Τα αθλητικά φύλλα μπορεί να μη βοηθούνται από την πρώτη ύλη από το προϊόν που προβάλλουν περισσότερο, το ποδόσφαιρο, αλλά για την πτώση στις κυκλοφορίες τους φταίνε οι ίδιες.
Φταίνε κυρίως γιατί έφτιαξαν και συντήρησαν ένα μονοδιάστατο αναγνωστικό κοινό αποκομμένο από τους υπόλοιπους τομείς της κοινωνίας. Από την οικονομία, από τη μόδα από τις τέχνες, τον πολιτισμό, την πολιτική. Ένα κοινό στον κόσμο του, στην κυριολεξία. Τάισαν λοιπόν την εσωστρέφειά του, στέλνοντας στον διατροφολόγο την εξωστρέφειά του.
Επίσης σημαντικό το γεγονός ότι όλοι εμείς μπερδέψαμε την αντικειμενική καταγραφή με τη σκληρή κριτική και την ψύχραιμη αποτίμηση με την αποστασιοποίηση.
Το να είσαι σκληρός, δεν σημαίνει απαραίτητα και ιδιοτελής. Ούτε σημαίνει ότι ενεργείς τυφλωμένος. Στα γεγονότα που τυράννησαν και τυραννούν ακόμα και τώρα τον χώρο δεν φτάνει να δείχνεις με το δάχτυλο αόριστα, αλλά να σημαδεύεις.
Για να χαϊδέψουμε τα αφτιά του αγοραστικού κοινού στρογγυλέψαμε τα πάντα. Κι αυτό οι φίλαθλοι κυρίως αυτοί  που είχαν ήδη παρατήσει το γήπεδο, μας το χρέωσαν.
Όπως επίσης ψύχραιμα σημαίνει ότι παρακολουθώ ένα γεγονός κι το αναδεικνύω χωρίς κραυγές και υπερβολές. Το να το αντιμετωπίζω εκ του μακρόθεν γαρνιρισμένο με έντονο ελιτισμό σαν κομμάτι της αθάνατης ελληνικής πραγματικότητας που δύσκολα αλλάζει, δεν βοηθά στην επίλυση του προβλήματος, ούτε δημιουργεί προϋποθέσεις ανατροπής του.  
Το μέλλον ανήκει στη σύνθεση. Στη σύνθεση των δυνάμεων του καλού με σκοπό την ανάδειξη νέων μορφών ενημέρωσης. Νέους τρόπους γραφής, σκέψης, κριτικής. Αυτή η διαδικασία όμως προϋποθέτει την ολοκληρωτική  σύγκρουση με το παρελθόν. Μόνο έτσι τα αθλητικά έντυπα θα γίνουν πραγματικά σύγχρονα και καινοτόμα  και όχι με το ζόρι μοντέρνα και επιφανειακά.               

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΕΣ